دوستان عزیز سلام 

این روزا وقت نمیکنم بیام و آپ کنم  

از اینکه بعضی ها رو نگران کردم ببخشید ولی میخوام بگم که منتظر آپ های بعدی نباشید  

ترجیحا دارم خاطرات آرمان کوچولوی نازم رو توی دفتر خاطراتش می نویسم چون هر چی باشه اون موندگار تره و این وبلاگ ها معلوم نیست یه روزی چه بلایی سرشون بیاد و اگر از صحنه روزکار پاک بشن چی؟؟ 

بهر حال برای همه دوستان عزیز آرزوی موفقیت و شادکامی و شادمانی دارم و همه به آرزوهای کوچیک و بزرگشون هر چه زودتر برسند. برای خودم و خانواده ام و از همگی شما التماس دعا دارم 

مرسی

وای وای بمیرم واسش که وقتی آمپول رو به پاش زدند چه جیغی زد وای خدای من جیگرم کباب شد و بغضم گرفت و وقتی که واکسن زدن تموم شد بغلش کردم و باهاش گریه کردم .  

آخه خیلی مظلومانه و شدید گریه میکرد. 

گناه داره به خدا ولی چاره ای نیست باید واکسن زد. 

راستی مسئله دفع مدفوع اش که گفته بودم که چندی روز طول میکشه و روزی چند بار هم دل درد داره و به خودش می پیچه و از دل درد گاهی از خواب می پره . همش به خاطر شیرخشک بود. 

آخه به توسیه بابارضا به عنوان کمکی گاهی اوقات شیرخشک می دادیم به آرمان البته من خودم مخالف بودم و شیر به اندازه کافی داشتم ولی بابارضا با هر نق زدن آرمان و هر نیم ساعت میگفت که این بچه گرسنه است و بهش شیرخشک می داد . خلاصه با هزار التماس راضی اش کردم که دیگه بهش شیرخشک ندیم . 

وقتی شیرخشک رو قطع کردیم و الان ۸ روزه که فقط شیرخودم رو میخوره حالش خیلی بهتر شد و دیگه روزی ۳ تا ۴ بار شکمش کار میکنه و به رنگ خردلی همچون قبل و این نشانه این هست که دیگه وضعیت گوارشش خوبه و دل درد هم دیگه نداره. حتی به اندازه قبل هم گاز معده نداره. خیلی جالبه. 

بهر حال این شاید تجربه ای باشه برای بعضی مامان های جدید. 

شرمنده که وقت نمی کنم بهتون سر بزنم  

خیلی بچه وقتم رو میگیره و فقط وقت می کنم  یه غذایی درست کنم و کمی خونه رو مرتب کنم. 

راستی به دوستانی که نی نی هاشون به دنیا اومدند تبریک میگم اسماتون الان توی ذهنم نیست ولی به وبلاگتون سر زدم و فهمیدم که نی نی ها به دنیا امدند. به سلامتی . مراقب سلامتی خودتون باشید که خیلی مهمه و همچنین اونا که مامان هاشون پیششون هست خیلی قدرش رو بدونند . دست تنها بودن خیلی خیلی سخته و این خستگی برای مدتهای طولانی توی بدن آدم می مونه.

آرمان جون ما امروز دو ماهه شد. هوراااااااااااا 

امیدوارم که ماه و ماههای خوبی در پیش داشته باشه و هر چه زودتر بزرگ بشه و از آب و گل در بیاد. 

چند روز هست که دستهاشو میخوره با اینکه پستونک بهش میدیم ولی گاهی اوقات شدیدا دستهاشو میکنه توی دهنش ، اول فکر میکردیم معنی اش این است که گرسنه اش است ولی دیدیم نه شیر نمیخوره. خلاصه نمیدونیم باید چه کرد. 

وقتی بیدار هست و کمی با دستهاش جلوی صورتش بازی میکنه و به انگشتاش نگاه میکنه و بعد از مدتی که حوصله اش سر میره شروع میکنه به زبان خودش ما رو صدا میکنه که یعنی من تنهام یکی بیاد باهام حرف بزنه . خیلی جالبه 

فقط خدا کنه هر چه زودتر این مشکلات دستگاه گوارش و حساسیت معده و روده هاش تموم بشه و دیگه دلش درد نگیره ، چون جیگرم براش کباب میکشه که نمیتونم کاری میکنم . مخصوصا وقتی نیمه شب مثل دیشب از این درد ها از خواب نازش بیدار میشه و هی به خودش میپیچه.  

البته بعد از چهار روز ، پریروز شکمش کار کرد ، خدا رو شکر. 

دوستانی که نزدیک زایمانشون هست امیدوارم که به سلامتی برن بیمارستان و برگردند. اونا هم که تازه نی نی دار شدن خسته نباشن از بیدارباشهای شبانه که برای من سخت ترین کار هست و اونا هم که چشم انتظار نی نی دار شدن عجله نکنن و برای خدا تعیین تکلیف نکنند ، خدا خودش در بهترین زمان ممکن بهشون نی نی میده. آمین